Home

I just wanted you to know
That the hate that grows inside me
It grows stronger everyday
And the fact that you just loved me
Didn't make it go away
For the darkness that I'm feeling
Is just my own way of dealing
With the struggles in my life
And the sympathy you're showing
Makes me want to stab my knife
In the soft spots of your body
And you'll bleed out 'till you're dead
Which will maybe put a stop
To all the voices in my head

2006

Alleen in het duister
Zwerft
Mijn ziel
Enkel alleen
Alleen samen
Samen
Versmolten met
Alles en iedereen
Enkel de stilte
Van
Iedereen en alles
Om mij heen
Enkel en
Alleen Samen
Samen alleen

1996

2000

In mijn hoofd zweven de woorden
Die mij immer weer naar de realiteit
Terugrukken. Vrijheid, blijheid,
Alles ben ik kwijt.
Dromen worden elke nacht weer
Vermoord. Verstoord.
Voor niemand ooit verwoord.
Bij het opstaan van de dag is
Weer een eeuwigheid aan
Dromen gedood. Dromen die nooit
meer gedroomd
worden. Pijnlijke dood.
Strijd tegen de werkelijkheid.
Laat me nou dromen, ik ben toch
Alles al kwijt...

1996

Telkens weer gepijnigd
Wordt ik, door kwellingen
Van mijn eigen, tere
Ziel. Nooit ben ik vrij om
Te gaan of te blijven.
De tweestrijdigheid heerst
Reeds lange tijd in mij.
En op alle dagen
Dat ik neig te sterven
Werpt mijn hart zich op en
Sterft ridderlijk voor mij.

2000

I bravely step out into the day
Feel snowflakes gently melting on
My glowing face, not melting by sun
My footprints are set further away

In the virgin snow, before, it lay
In peace, now it's innocence is gone
All will have disappeared at dawn
Restore it will never, but perhaps I may

Go carefully backwards, try
To retrace my steps end thereby
Make what - so often - is done undone

I swear, If only I could defy
The works of time I would surely try
And go back to when mistakes were none

1999

Voor het behoud van de vrede
Moet elke geweerloop worden gedicht
Toot ook de laatste terreur is gezwicht
Elk en zwaard gevangen is in zijn schede

Stop de waanzin die oorlog heet en deel mede
Het is tijd dat het leven wordt verlicht
Dat de mens beseft wat agressie aanricht
Sla de handen ineen en breng eenieder tot rede

Open je ogen en kijk om je heen
Want de vrijheid van elk individu is een bouwsteen
Van de vrijheid die je maakt met elkaar

Alle mensen hebben één ding gemeen
De roep om vrijheid, ik sta niet alleen
Vrijheid maak je met elkaar

1999

1996

1996

I cannot forget it
I know I will regret it
But I just have to say one thing
You just have to be with me
You cannot love without me
That has such a familiar ring

Love, I want to dance in the air
Love and again I dont care
Love, Love, Love, Love
Blah, Blah, Blah, Blah

I just have to be with you
I cannot live without you
And babe it makes me want to sing
I hate to disappoint you
I'm not interested in you
Why do women always have to cling?

Love, I cant believe what he said!
Love, just get het out of my head!
Love, Love, Love, Love
Blah, Blah, Blah, Blah
Blah, Blah, Blah, Blah
Blah, Blah, Blah, Blah
I don't want to see you again!

2005

Rode rozen bloeien op de weide
Als wij langs wandelen
Daar zijn ze geplant
De zon schijnt op
Onze door de liefde verbrande harten

De bladeren vallen van de bomen
Als wij langs wandelenm
Dat is de natuur
Een wolk komt
Voor de zon, maar wij hebben elkaar

Een witte deken bedekt onze wereld
Als wij langs wandelen
Zo is hij gevallen
De wind waait
Ons door het haar, we houden elkaar warm

Een stuk met rozen bedekt
Als zij langs wandelen
Zo zijn ze gegroeid
De liefde sterft
Nooit, we blijven er voor elkaar

1996

Ik ben niets, ik ben niemand
Ik ben geen leegte
Is niets, is niemand
Ik ben nergens, ik ben nooit
Ik ben geen tijd
Is nooit nergens
Ik ben nimmer niet nutteloos

1997

Starend in het nietszeggende
Niemendal
Bewonder ik de kracht die
Schuilgaat
In volkomen leegte
Wat uit het niets komt kan
Groot groeien
En bewonderenswaardig veelbetekenend
Worden

1997

Hij overdenkt zijn leven
Het nut, de zin ontbreekt
Zou beëindiging hem
Bevrediging geven?
De realiteit is mij onwaar
Het is als en droom
Zo vreemd, zo raar
Maar toch vertrouwd, behaaglijk
Ik droom, schiet wakker en
Leef weer geheel
Het zachte, warme dromenland
Is niets dan een illusie
(Maar weet het jonge mensenkind veel...)

1997

Het hoofd is
Leeg
De gemoederen
Vol
Het strand met zijn
Vele korrels
Van
Het rulle zand
Is in getale
Niets
Vergeleken bij de
Emoties die
In mijn gedachten
De leegte
Opvullen

1996

2005

Flink marcherend loopt zij
'Op naar boven'
Maar eerst stampend
Door de lange plassen
Komt kleddernat
Weer binnen lopen
Modder op haar laarsjes
Met een brede lach
En een emmertje
Met papa's vissen
'Zelf gevangen!'
In de vijver

1997

1997

I'm a little bird
Who wishes to stay
But if you don't treat me right
I will fly far away

If you chase me off
I'll be hurt, a broken wing
And for an encager
Never a note I will sing

When I'm gone you won't miss me
For I'm very small
But in the end you'll miss my singing
Yeah, you'll miss it all...

1999

Een lange kaars
Fier, recht en trots staat
Brandend in de avondrust
De nachtelijke schoonheid
Op te wachten
Smeltend, druppel na druppel
Valt hij traag, maar
Gestaag, als
IJs in dooitijd
Door het alles-vernietigende
Vuur uiteen
Het einde van de lont
Nadert met het
Smelten van de kaars
Geleidelijk, maar zeker om te
Doven, brandt het vuur
Sneller, groter, meer
Een zachte sis
De kaars is op
Het vuur is dood
Een sliertje rook ontsnapt

1997

1995

De dag overdondert mij zelden
Het moment is niet daar
Tijd is nimmer een deel
Van mijn bestaan - waar?
Het valt niet te begrijpen
Maar toch is het telkens zo
Ik weet niet waarom - waar
Ben ik toch?
Gisteren.

1997

1995

Mensen
Conversaties
Iedereen praat
Verwarrende
Communicatie
Iedereen praat
Door elkaar
Onverstaanbaar
Onweerstaanbare
Stilte...

1996

1995

1995

1995

Avondrood
De dag sterft
Na de nacht
Met zijn
Niet te ontrafelen
Mysteries, komt
Ochtendgloren
De geboorte van
Een nieuwe
Dag

1996

Rood is een kleur
Zwart weer niet
Je hebt een roos
Maar ook een vergeet-me-niet
Zoveel dingen
Die je moet leren
Hoe je moet zingen
Of hoe je moet keren
Wat je moet doen in de grote, open lucht
Hoe geef je een zoen
Of sla je op de vlucht
De wereld is mooi
En de wereld is groot
Je leert zeggen: 'Hoi'
En dan ga je weer dood
De wereld is hard
En de mens van harde leer
Ik kijk met smart uit
Naar de volgende keer

1995

Als een steen
Liggende in een brede
Kolkende rivier
Geslepen door
De jarenlange tegenwerking
Van de stroom
Die
Soms vat op mij krijgend
Mij meevoert
Naar de oneindige
Diepten
Van zeeën  en oceanen
Vanwaar ik
Nimmer meer
Ontvluchten kan

1999

Gratie van eenzaamheid
Onbegrepen zijn
Solidair
Luisteren naar anderen
Die met niemand
Over niets en niemand
Praten
Converseren
Met geen ander
Communiceren
O, wacht, ik hoor
De roep van
Eenzaamheid
(Eindelijk een
Gesprekspartner)

1996

In zijn winter danst hij op een zijden koord
Ooit is hij verbannen naar dit troost'loos oord
Eeuwig het onvindbare zoekende, nu
Langzaam speurend naar vervulling gaat hij voort
Verloren, op zijn zinkend schip, aan boord
Het ontbrekende bedenkend, continu

Voordat - onvermijdelijk - het plotse eind
Het schip dat vredig nog op golven deint
Een gat slaat in de boeg, hem tot zinkend brengt
Zij laatste druppel van geluk ondermijnt
Nu zijn oude vuurtoren niet langer seint
En zijn laatste zucht zich met de golven mengt...

1999

De wagen dendert, raast snel voort
Draagt karrevrachten vol en boort
Met zware ijz'ren wielen diep
De grond in, schiet soms weg, rijdt toch
Over hobbelige keien
Soms stuiter van de wagen iets
Belandt dan in de natte berm
Ofwel wordt vertrappeld onder
Valse hoeven, oude paarden
Die steeds sneller jonger worden
Nooit houdt die wagen ooit eens halt
Soms lijkt hij niet te bewegen
Soms lijkt hij op te stijgen
Maar is altijd in beweging
De ultieme lading zoekend

1999

Jij ziet- de beelden razen je voorbij-
Vluchtige vlagen van veelvoudigheid
Alles is gepaard of gedeeld door twee,
Alles wordt wazig. Je grijpt er gretig
Naar, maar je krijgt niets mee, wanhoop slaat toe
(verraderlijke drank! Gij doet zich voor
Als vriend, verlossing en werpt hem dan door
Duizeligheid hard teneer). Het zweet breekt
Je uit, doet je klam voelen. Je vangt een
Glimp op van oneindigheid. Je voelt je
Als herboren en al raak je alle
Dagen kwijt, de nachten zijn van jou. Je
Bent bereidt je hart ervoor te geven.

2000

Van het zachte gras dat haar voeten teer
Liefkoost, naar het sponzige donker
Dat ruw tracht haar teneder te zuigen.
Ze reikt naar, maar bereikt nooit. Ze is de
Grens overschreden tussen het einde
Van het begrensde en het begin van
Oneindigheid. En hoewel schijn in haar
Parelwitte amandelogen af
En toe een glinstering van vuurvliegjes
Laat dansen, is het muisstil en mistig.
IJskristallen liggen op haar haren.

2000

Zij die in het verleden leven worden heel snel oud
De dagen waren van zilver en de nachten van goud
Of was het andersom? Ze weet het al heel lang niet meer
En vergeefs roept ze het gezicht van haar man op, steeds weer
Oneindig lang lijken de dagen die nooit trouw zijn aan de tijd
Uit haar begrensde lichaam is haar ziel nu eindelijk bevrijd
Maar in het schimmig vergezicht ontstaat een wazig verlangen
Naar het tastbaat leven, hier is alles veel te onbevangen

2000